Van voordeur tot schatkist

Hoe het werkt

Krijtschool is geen app met spelletjes en een 3D-scherm erbij. Het is één wereld waar de spellen in liggen, en dat verschil bepaalt alles: hoe je kiest, hoe je antwoordt en waarom je doorgaat.

De ronde

Acht stappen, elke keer dezelfde

De app opent op het eiland

Geen titelscherm, geen lijst met spelletjes. Knor staat bij de steiger en zegt wat er te doen is. Voor haar ligt een kloppende ring tot ze voor het eerst tikt.

Tikken vraagt, lopen antwoordt

Op de grond tikken laat het poppetje ergens heen lopen en de camera gaat mee. Er wordt niet gesleept, gedraaid of gezoomd. Een camera die een kleuter zelf moet besturen wordt het spel, en dan gaat alle aandacht daarheen.

Er ligt een pad

Van de steiger langs de speelplekken naar de schatheuvel. Zonder pad is lopen dwalen, met een pad is het een route.

Vijf speelplekken tegelijk

Niet alle drieëntwintig. Een eiland vol huisjes is geen wereld maar een menu met bomen ertussen. Welke vijf er liggen hangt af van wat deze ronde nog moet.

Je loopt naar binnen en het spel begint

Geen knop, geen uitleg om weg te klikken. Knor zegt de opdracht en dezelfde zin staat in het paneel, zodat beeld en stem niet uit elkaar kunnen lopen.

Vijf opgaven en de plek is af

Sterren en vonken, en Pip wijst de volgende plek aan. Goud klopt en roept: daar moet je heen. Groen is stil en meldt: daar ben je geweest.

De schatkist gaat pas open als de ronde af is

Alle spellen één keer en de vijf vormen op de kaart. Dat is de reden dat ze het rijmspel doet terwijl ze liever tekent.

En dan een nieuw eiland

Ander palet, andere planten, andere plaatsnamen, dezelfde spellen op nieuwe plekken.

Waarom het zo is

De huisregels

Dit zijn geen smaakkwesties. Ze zijn allemaal een keer overtreden, en dat was allemaal een verslechtering.

Wat niet wordt uitgesproken, hoort er niet te staan

Zij leest nog niet. Geschreven uitleg is voor haar een grijze streep die ruimte inneemt.

Op het scherm de letter, in de mond de klank

Op het bord staat de s, Knor zegt sss. Een kleuter die leert lezen heeft aan de naam van een letter niets.

Antwoorden doe je met je voeten

De pijltjestoetsen zijn een andere spier, geen tweede manier om te antwoorden.

Goud roept, groen meldt

Twee kleuren met twee betekenissen, en nooit allebei tegelijk op dezelfde plek.

De cast

De vrienden die meespelen

Elk personage heeft een taak in het leren en niet alleen een rol als versiering. Ze zijn ingesproken, dus ze klinken elke keer hetzelfde, met dezelfde grap op dezelfde plek.

Knor

het varken met de piratenpet

De gastheer. Hij geeft de opdracht, doet hem voor en juicht mee als het klopt.

Pip

de papegaai

Praat na. Herhaling is de kern van klankleren, en een papegaai is de enige die dat kan doen zonder dat het zeuren wordt.

Knip

de krab

Ziet alles scheef. Hij houdt een driehoek op zijn kop en vraagt of het er dan nog een is: precies de misvatting die je wilt aanpakken, in de vorm van een grap.

Het verhaal

Het Grote Licht

Midden in de zee stond een vuurtoren die elke nacht aanging. Daar vond iedereen de weg aan: de boten, de vogels, de vrienden van Knor. Toen ging het licht uit, en nu varen ze elkaar in het donker voorbij. De toren is uit elkaar gevallen en op elk eiland ligt een stuk.

  1. 1Flessenpostde kaart van de torenZonne
  2. 2Stenen sleutelde deur van de torenJungle
  3. 3Parelde lens van de torenKoraal
  4. 4IJskristalde spiegel van de torenIJs
  5. 5Vuursteende vlam van de torenVulkaan
  6. 6Het licht aanen dan komt er iemand aanvaren

Het verhaal wordt verteld in stukjes van vier zinnen, altijd over te slaan. Het houdt zichzelf aan drie dingen: geen slechterik maar een vriend die iets kwijt is, elk stuk hangt aan werk dat af moet, en het eind is een aankomst. Als het licht aangaat komen er boten binnen, en bij elke ronde die daarna af komt vaart er weer iemand bij.

Zelf zien

Kijken gaat sneller dan lezen